.

Sanırım tam ben çürümeden önce başlamıştı, değil mi? Yanlış hatırlıyorsam düzelt beni. Çünkü hafızam beni yanıltır çoğu zaman. Unutmasını istediklerimi hep saklar ama özene bezene oraya yerleştirdiklerime genelde burun kıvırır. O zamanlar hala oyuncaklar vardı diye hatırlıyorum. Kum taneleri vardı. Ve bir de güneş vardı sanırım.. Ama yanlışsam düzelt lütfen. Çünkü hayali bir anıyı hatırlamak mantıklı değil.
O zamanlar ben daha küçüktüm. Ve aptaldım. En az senin kadar. Şimdi en azından yaşlarımız biraz daha kabul edilir.
Sen bana kızardın, ben çok gülerdim. Bir de yalan söylerdin bana. Ama yanlış hatırlıyor olabilirim de, yanlışsa düzelt. Senin kendine güvenmek için nedenlerin vardı, benim sevmek için insanlarım. Şimdi tam tersine döndük sanırım. Şimdi senden daha çok sigara içiyorum. Ve sen benden daha çok ağlıyorsun. Ama ikimizin de aynı oranda yalnızlığa ihtiyacı var.
Aslında ben çocuk kalırdım. Gene alt etmeye çalışırdım seni. Ama artık çalışmıyorum. Çünkü seni yenemem.
Ama sen de yenildin bence. Hatalıysam inkar et. Sessiz kalarak beni onaylamış olursun sadece.
Benim gelemeyeceğim yerlere gitmeyi teklif ederdin sonra da ben gelemiyorum diye gitmekten vazgeçerdin. Belki de gelmeliydim seninle. Bilmiyorum.
Artık senin hiç görmediğin yerlerde dolaşıyorum. Ama hala beni yıldırmaya çalışıyorsun.

Beni seni yıldırmak zorunda bırakma.