eski kötüler

artık kapılarımızı daha sıkı kilitleyemeyi öğreniyoruz. kapılarımıza nazar boncuğu, at nalı asıyoruz uzak tutmak için onları. onlar; kötüler, içimizden değillermiş gibi davranmaya başlıyoruz. çünkü biz iyileriz. asla ve asla hata yapmaz ve incitmeyiz. saf kötü olan birinden farklıyız biz.
kötülerin bir de kötü geçmişleri oluyor bize bulaştırdıkları leke leke.. ya çocukluk izleri var ya kötü yaraları. ve biz de bu kabuklara, bu iyileşmiş kesiklere merhem oluyoruz. bazen de tekrar deşiyoruz onları. sanki bizim görevimiz onları iyileştirmek ya da yaralamakmış gibi. kangren olan yerde hala biz kötü oluyoruz. bir parçamızı kesip atmak mecburiyetindeyiz. çünkü kötü olamayız ya hani. bazen o parça bizi suçlayan oluyor. uzak duruyoruz. dışlıyoruz.

ben birilerini deşmek istememiştim. deşivermiş bulundum.